Kot jest zwierzęciem silnie terytorialnym. W warunkach naszej cywilizacji, terytorium kota ograniczony jest do mieszkania w którym żyje (chyba że kot wychodzi z domu). W momencie kiedy kot nagle trafia w nowe otoczenie, zazwyczaj jest bardzo zestresowany. Dlatego podróże dla większości kotów są mocno nieprzyjemne. Oczywiście zdarzają się wyjątki (jak to u kotów) od tej reguły i można spotkać kota turystę. Przeważnie jednak bywa, że podróż wiąże się dla kota, a co za tym idzie dla człowieka, z poważnym stresem. Przed wyjazdem należy porozmawiać z lekarzem weterynarii i jeżeli zajdzie potrzeba, zaopatrzyć się w środki uspokajające i ewentualnie  przeciwwymiotne. Choroba lokomocyjna u kotów zdarza się rzadko i stosowanie leków  profilaktycznie nie ma uzasadnienia. Najlepiej kota lekko przegłodzić przed wyjazdem (nie powinien jeść minimum 4 godziny przed wyjazdem). To powinno wystarczyć. Jeśli nie wystarczy, dopiero wtedy sięgamy po farmaceutyki.
Kot pod żadnym pozorem nie może pozostawać w jadącym samochodzie bez żadnego zabezpieczenia. Nawet najspokojniejszy i najleniwszy stary kastrat może nagle przestraszyć się klaksonu lub obojętne czego innego. Koty mają zdolność chowania się w najbardziej niedostępne zakamarki kiedy są przestraszone. Jeżeli za taki zakamarek uzna przestrzeń pod fotelem samochodowym to mamy szczęście, może być problem z wyciągnięciem go stamtąd, ale ostatecznie nic złego się nie stanie. Gorzej jeżeli za kryjówkę kot obierze sobie przestrzeń pod pedałami. Wtedy kierujący jest praktycznie bezradny, a wypadek bardzo prawdopodobny. Również szelki dla kota nie są wyjściem najszczęśliwszym, ale rzecz jasna lepszym niż nic. Najlepszy do transportu jest specjalnie do tego przeznaczony plastikowy lub wiklinowy transporter dla kota. Lepszy jest plastikowy. Transporter wiklinowy ma swoje wady (nie zapobiega przeciągom, nie gwarantuje szczelności w przypadku gdy kot się zesika, łatwiej się niszczy), ale generalnie spełnia swe zadanie.