Ostatnio zanęciłem o urządzeniu, które jest bardziej kieszonkowe, lżejsze i niemniej ergonomiczne od laptopa. Co mam na myśli? Część z was na bank już wie, o co chodzi. Tej części, która jednak nie wie, spieszę z wytłumaczeniem. Mowa tu o ipaq.

Urządzenie to powstało w fabryce firmy HP w Tajwanie parę lat temu po raz pierwszy, gdy HP przejęło Compaqa. I-paq to urządzenie na pewno dużo bardziej skomplikowane od drukarki hp. Można na nim sprawdzić pocztę e-mail oraz napisać wiadomość. Można słuchać muzyki i oglądać filmy zapisane na dysku urządzenia. Można przeglądać prezentacje, tworzyć dokumenty tekstowe i arkusze kalkulacyjne. Można skorzystać z zainstalowanego kalendarza. Wszystkie te funkcje są tak naprawdę funkcjami, z których stale korzystamy.

Ipaq na jednym naładowaniu baterii operuje trzy do czterech razy dłużej niż tradycyjny laptop. Chciałbym sobie takie cacko kupić ale póki co stać mnie jedynie na oglądanie go na wystawie sklepowej.

Może niedługo podpiszę umowę, z którego uda mi się uszczknąć trochę grosza na tę fajną zabaweczkę.

Ostatnio zanęciłem o urządzeniu, które jest mniejsze, lżejsze i niemniej poręczne od notebooka. Co miałem na myśli? Część z was na pewno już wie, o co chodzi. Tej części, która jednak nie wie, spieszę z wyjaśnieniem. Mowa tu o ipaq.

Urządzenie to powstało w wytwórni firmy HP w Tajwanie parę lat temu po raz pierwszy, gdy HP przejęło Compaqa. I-paq to urządzenie na pewno bardziej skomplikowane od drukarki hp. Da się na nim sprawdzić pocztę elektroniczną oraz napisać wiadomość. Można słuchać muzyki i oglądać filmy zapisane na karcie pamięci urządzenia. Można oglądać prezentacje, przygotowywać dokumenty tekstowe i arkusze kalkulacyjne. Można skorzystać z wbudowanego agendy. Wszystkie te funkcje są tak naprawdę funkcjami, z których najczęściej korzystamy.

Ipaq na jednym załadowaniu baterii wytrzymuje trzy do czterech razy dłużej niż tradycyjny laptop. Chciałbym sobie takie bajer kupić ale na razie stać mnie jedynie na oglądanie go na wystawie sklepowej.

Może niedługo podpiszę kontrakt, z którego uda mi się uszczknąć trochę kasy na tę cudny gadżet.

Dysk twardy odróżnia się od dysku elastycznego następującymi cechami
 głowica odczytu i zapisu, nie dotyka dysku w czasie pracy, jest bowiem utrzymywana automatycznie magnetycznie w czasie ruchu obrotowego
 prędkość dysku twardego jest ogromna, dzięki czemu osiąga się duże prędkości transmisji danych(MB/s)
 ponieważ dyski twarde są nie wymiennym nośnikiem danych, można go dokładnie wycentrować i osiągnąć dużą liczbę ścieżek, czyli dużą pojemność (do kilkuset GB)
Istnieje wiele metod zapisu informacji cyfrowej na nośniku magnetycznym, na przykład:

 Metoda bez powrotu do zera
Polega na tym, że zmiana kierunku prądu w głowicy zapisu następuje w chwili zmiany wartości kolejnych bitów informacji. Zmiana kierunku prądu nie występuje podczas zapisywania ciągu zer lub jedynek. Metoda ta nie posiada możliwości samo synchronizacji, tzn. z informacji odczytanej nie da się wydzielić impulsów określających położenie komórki bitowej

 Metoda modulacji częstotliwości (FM)
Polega na tym, że przy modulacji FM prąd w głowicy zapisu zmienia na początku każdej komórki bitowej, oraz w środku dysku, gdy zapisywany bit ma wartość \\"jedynki\\"
HISTORIA DYSKÓW TWARDYCH
Pierwszy model twardziela wyprodukowano w 1957 roku. Producentem był IBM, urządzenie nazwano RAMAC 350 – był on złożony z pięćdziesięciu 24-calowych dysków, całkowita pojemność 5 MB, koszt jego rocznej dzierżawy wynosił 35 tys. $; czyli – 7 tys. dolarów za megabajt… W czasach maszyn mainframe „budowano” dyski z zamkniętymi w klimatyzowanych pomieszczeniach zestawami talerzy o średnicach 14 czy 8 cali, wartymi dziesiątki tysięcy dolarów. Gdy ukazał się pierwszy IBM PC w roku 1981 w dziedzinie pamięci masowych niewiele się zmieniało – system operacyjny pierwszych „pecetów” był odczytywany z magnetofonu kasetowego, choć oczywiście istniała także możliwość korzystania ze stacji dyskietek. W roku 1983 pojawił się w sprzedaży PC/XT firmy IBM, komputer ten mógł korzystać już z twardego dysku o pojemności 5 lub 10 MB. Rok później Western Digital skonstruował interfejs ST506, zaś w 1986 razem z firmą Compaq opracowano interfejs IDE (Integrated Drive Electronics). Po paru miesiącach od tej daty w komputerach zaczęto
instalować dyski twarde 3,5\\" (o wysokości 1\\", czyli „low profile”).
 Metoda zmodyfikowanej modulacji częstości (MFM)
Metoda MFM nazywana jest metodą z podwójną gęstością i dzięki niej jest podwojona jest pojemność dysku twardego, stosuje się tu regułę: bit o wartości \\"1\\" ustawia impuls zapisujący pośrodku komórki bitowej, bit o wartości \\"0\\", ustawia impuls na początku komórki bitowej lecz tylko wtedy, gdy poprzedni
bit nie jest równy \\"1\\".
W metodzie tej dla odtwarzania danych, w trakcie odczytu, stosowany jest układ z pętlą synchronizacji konstrukcji PLL, na podstawie impulsów odczytanych z głowicy odczyt o nazwie READ DATA.

Ostatnim razem zanęciłem o urządzeniu, które jest mniejsze, lżejsze i niemniej ergonomiczne od laptopa. Co miałem na myśli? Część z was na pewno już wie, o co chodzi. Tej części, która jednak nie wie, spieszę z wytłumaczeniem. Mowa tu o ipaq.
Urządzenie to powstało w wytwórni firmy HP w Tajwanie parę lat temu po raz pierwszy, gdy HP przejęło Compaqa. I-paq to urządzenie na pewno znacznie bardziej skomplikowane od drukarki hp. Jest możliwe na nim sprawdzić pocztę e-mail oraz napisać wiadomość. Można słuchać muzyki i oglądać filmy zapisane na twardzielu urządzenia. Można oglądać prezentacje, tworzyć dokumenty tekstowe i arkusze kalkulacyjne. Można skorzystać z zainstalowanego agendy. Wszystkie te funkcje są tak naprawdę funkcjami, z których stale korzystamy.
Ipaq na jednym załadowaniu akumulatora wytrzymuje trzy do czterech razy dłużej niż tradycyjny laptop. Chciałbym sobie takie cacko kupić ale na razie stać mnie jedynie na oglądanie go na witrynie sklepowej.
Może niedługo podpiszę umowę, z którego uda mi się skubnąć trochę grosza na tę klawy gadżet.