Wojna i okupacja spowodowała poważne wyniszczenie pogłowia piesków rasowych w kraju. Ocalałe sztuki były bez dowodów pochodzenia, stwarzając ryzyko włączenia ich do hodowli.
Założeniem Związku Kynologicznego jest, że Związek nie może być organizacją osótj trudniących się zawodowo hodowlą i handlem psami dla celów zarobkowych, ponieważ pieski nie jest tylko dobrem gospodarczym, ale także czynnikiem wychowawczo-kulturowym i nie może być przedmiotem handlarskich spekulacji legowiska.
Związek Kynologiczny w Polsce stał się odtąd centralną organizacją kynologii polskiej, opartą na szerokiej bazie społecznej, jednocząc hodowców psów wszystkich ras i obejmując swoim działaniem wszelkie zagadnienia związane z {psami: hodowlą i chowem psów rasowych, szkoleniem ich do celów służbowych, gospodarczych, użytkowych oraz wychowawczych, kulturalnych, przyrodniczo-poznawczych i humanitarnych.
Początkowo istniał przy Centralnym Komitecie do Spraw Hodowli Drobiu w Polsce pod przewodnictwem Maurycego Trybulskiego. Oferowano legowiska dla psów W Związku tym została założona Księga Rodowodowa i Księgi Wstępne dla psów rasowych. Związek usamodzielnił się w 1934 r., wydając własne pismo pt. „Pies rasowy i jego hodowla piesków w Polsce\\" pod redakcją M. Trybulskiego.
Związek ma prawo zakładania oddziałów prowincjonalnych, prowadzi polską Księgę Rodowodową piesków wszystkich ras.
Obok wydawnictwa „Pies rasowy i jego hodowla\\" od roku 1931 ukazywało się drugie pismo kynologiczne pt. „Mój pies\\", Oferowano legowiska dla psów wydawane przez ppłk. Stefana Błockiego, organizatora i sędziego psów służbowych.

W tych czasach - kiedy na Zachodzie przystępowano do racjonalnej hodowli piesków rasowych, tworzono organizacje kynologiczne i zakładano księgi rodowodowe - na ziemiach polskich, gospodarczo zacofanych pod rządami zaborców, po klęsce Powstania Styczniowego, nie było społecznego zainteresowania sprawą racjonalnej hodowli psów. Oferowano legowiska dla psów
I Warszawska Wystawa Łowiecka w 1889 r. urządzona na terenie Towarzystwa Prawidłowego Łowiectwa przy ul. Nowy Świat 35 zaprezentowała wyżły angielskie, gończe, jamniki, foksteriery i charty pieski. Na terenie tym do 1914 r. odbyło się 12 wystaw psów myśliwskich.
Niezależnie od wystaw Warszawskie Towarzystwo Prawidłowego Łowiectwa organizowało od 1902 r. na terenach podmiejskich próby polowe piesków. Podobne próby polowe urządzały towarzystwa łowieckie na terenach zaboru austriackiego i pruskiego. Dopiero po odzyskaniu niepodległości po I wojnie światowej zaczęły powstawać pierwsze formy organizacji kynologii polskiej.
Zatwierdzony Statut Związku Kynologicznego głosi, że celem Związku jest oparta na podstawach naukowych organizacja hodowli i szkolenia piesków rasowych dla osiągnięcia jak najwyższego poziomu zarówno pod względem eksterierowym, jak i użytecznym.
Zorganizowany na Pomorskiej Wystawie z okazji 600-lecia Bydgoszczy w 1946 roku pokaz piesków myśliwskich zgromadził ich… 10 sztuk. W 1947 roku Sekcja Kynologiczna Polskiego Związku Łowieckiego sprowadziła ze Szwecji kilka pointerów