Nie przypadkiem wszystkie cywilizacje mówią o ogromnych,
ogólnoświatowych tragediach, a o powodzi
przypominają nie tylko teksty biblijne.
Jesteśmy zmuszeni na kataklizmy, które są
przejawem życia naszej planety. Ustaną dopiero
wówczas, gdy Ziemia będzie już martwa.
Ludzkość tego nie dotrwa.

15 czerwca 1896 roku Morze u wybrzeży Japonii było wyjątkowo
opanowane, a fale nie przekraczały 1 metra wielkości. Łowiący tam
rybacy nawet nie zauważyli, że pod nimi przemknął
wysłannik śmierci. Nic nie przepowiadało tragedii.
Połów był udany. Gdy kutry powróciły do portów, rybaków
powitał obraz ruin domostw oraz lament i
żal ocalałych z tragedii mieszkańców. Podczas ich braku na lądzie doszło do katastrofa.
Wszystkie wioski leżące na wybrzeżu, na odcinku liczącym 483
kilometry, zmiotła przerażająca, niszczycielska fala,
wywołana przez trzęsienie ziemi.

Wskutek uderzenia tsunami o
wybrzeże zginęło 27 tysięcy osób, a 9000 mieszkań zostało
całkowicie zniszczonych. Około 10 tysięcy mniejszych łodzi
rybackich zostało roztrzaskanych lub zatonęło, ponad 300 dużych
statków oficjalnie uznano za zaginione.
Fale tsunami osiągają długość kilkuset kilometrów. przytrafia się, że na
brzeg dociera początkowo dolina fali i wówczas ludzie na
brzegu widzą ze zdumieniem, że morze wycofało się gdzieś za
widnokrąg. Biada tym, którzy oczarowani
cudownością wydarzenia pozostaną na miejscu. Co roku
na świecie powstają średnio trzy fale tsunami. Najbardziej
narażone na ich atak są wybrzeża w rejonach
odwiedzanych często przez trzęsienia ziemi, np. na Pacyfiku.
przede wszystkim zagrożone są Hawaje. Ostatni raz
wielkie tsunami uderzyło w wybrzeża Hawajów przed 40 laty.

Wielkie zawieruchy i tornada czynią
szkody na lądzie, tak jak grzybica dla skóry. Pożary trawią
miasta i lasy. Ziemia potrafi usunąć się spod stóp, grzebiąc
tysiące ofiar pod gruzami przewróconych budowli.
tragedie żywiołowe towarzyszyły światu od zarania
historii podobnie jak grzybice, formułując jej
oblicze, wpływały na ewolucję jej społeczności.